Barbican by Night

Barbican by Night is de titel van mijn masterproef, ontwikkeld in de ontwerpstudio Streetscape Territories van Kris Scheerlinck. Het project onderzoekt hoe een architecturale ingreep de publieke ruimte 's nachts kan activeren, in de context van het Barbican Centre in Londen: een plek vol gelaagde drempels, strikte grenzen en restruimtes.

Ik focuste op twee leegstaande gebouwen bij de B100-tunnel en Golden Lane, aan de noordrand van de Barbican. Het ene werd een (nacht)club, het andere een safe(r) space, verbonden door een voetgangersbrug. De tunnel zelf vormt de centrale as van het project. Het is een donkere, ongemakkelijke doorgang die veel mensen 's nachts mijden door slechte verlichting en een gebrek aan functie. Het doel was om de tunnel van een plek die je vermijdt te veranderen in een plek die aantrekt en mensen samenbrengt.

De club is ontworpen als een meeslepende omgeving waarin alles lijkt te bewegen als een lichaam in beweging. Met materialen als latex, aluminium, gebeeldhouwde hars en gelaagde akoestische wanden reageert de ruimte op geluid, licht en aanwezigheid. Elementen draaien, glinsteren of rekken uit, wat de ruimte een haute-couturekarakter geeft dat het nachtleven viert als een lichamelijke architecturale ervaring.

De tweede ruimte biedt contrast en rust. Ze draait rond een rollende kern van aluminium en doorschijnende golfplaten, die een zacht, gelaagd interieur vormt. Deze ruimte is bedacht als safe(r) zone: trager, intiemer en gevormd door zorg.

Samen herdefiniëren deze twee ingrepen de rand van de Barbican als een levendige stedelijke verbinding. Barbican by Night verbeeldt niet alleen nieuwe mogelijkheden voor onderbenutte stedelijke leegtes, het onderzoekt ook hoe architectuur ritme, veiligheid en samenzijn kan regisseren in de stad bij nacht.